02.03.2008
özgeden
Tuna doğdu. Bunca aydır heyecanla beklenen nohut böeeee... diye ağlayaraktan hayata gözlerini koskocaman açtı. Biraz önce gördüm annesinin bacaklarının arasına koymuşlar yeşil ameliyat bezinin içerisinde odaya doğru annesiyle yola çıkmıştı... annesi ağlıyordu, herkes pek bir telaşlı halde, babası, ananesi, teyzesi herkes ağlıyordu. Kimse ne yapacağını bilemezken, tanıştık biz onunla. Yumuk yumuk gözleri ile 3 kilo 920 gr ağırlığında nohutluktan tosunluğa terfi etmiş :) Herkesin göz bebeği evin ilk çocuğu, ailenin ilk torunu... Sonra onu odaya aldık, giydirdik sarı sarı cicilerini, taktık şapkasını...Artık onu görmek isteyenler için hazırdı hayatının ilk bir kaç saatinde. Hepimiz üşüştük başına... Baktık öyle en değerli, en önemli, en keşfedilebilir güzelliğine.Bu hissi ilk "Deniz"kızında yaşamıştım. Dünyanın en büyük mucizesi olduğuna inanmıştım. Ama Tuna'da durum daha farklı onu annesine haber veren ilk bendim.Tuna aslında benim hayatımın acıtan bir döneminin de ne kadar hızlı geçtiğinin en güzel kanıtı da. Nohutum o benim ne kadar tosun olsa da...Banunun bebeği o... Ben ona ilk haber verdiğimde ağlamıştı hüngür hüngür... Karnına her tekme atışında da gözyaşlarını tutamıyordu; şimdi yine odaya getirilirken ağlıyordu sevincinden...Ömrün uzun olsun nohutum.. Annen ve babanla upuzun ve birbirinden güzel anlar yaşa.